Een ansichtkaart (ook wel een ansicht of prentbriefkaart genoemd) is een kaart met op één zijde een afbeelding. In het begin van de twintigste eeuw werd deze soort kaart ook wel aansichtkaart genoemd. Uit deze term is de naam meteen te verklaren: het is een kaart met een aangezicht, oftewel een plaatje voorop. Het woord is ook een verkorting van het Duitse Ansichts(post)karte. Veel ansichtkaarten worden verstuurd tijdens de vakantie. Men wil de thuisblijvers laten zien hoe mooi de plek is waar men naar toe is gegaan. De kaarten worden ook als groet of wens gestuurd. Tot 1905 mocht in Nederland de achterkant van een prentbriefkaart alleen gebruikt worden om naam, adres en woonplaats op te schrijven. Een persoonlijke boodschap zette men onder, naast of zelfs rondom de afbeelding. Bij geschiedschrijving over een dorp, zoals op deze website, is het bezit en gebruik van ansichtkaarten een prima hulpmiddel. Vanaf 1960 werd er regelmatig door particulieren gefotografeerd maar in de periode daarvoor was dat zeker niet gebruikelijk. Hoewel het de producent logischerwijs te doen was om het financiële gewin heeft hij tegelijkertijd een prachtig tijdsbeeld geschonken aan opvolgende generaties. Want ansichtkaarten worden bewaard en vandaag de dag zijn er talloze verzamelaars. Ansichtkaarten van provincies, dorpen, steden en thema's (tram, trein, kerk, molen) worden op het internet en beurzen verhandeld.
Knipsel 'De jacht is het leukste'

