"Gij weet, dat wij thans de kerkklokken wegnemen", zeide Seyss Inquart in zijn laatste redevoering. Neen, wij wisten het niet, maar ja, we weten helaas zooveel schanddaden van de Duitschers niet, die we pas later ontdekken of heelemaal niet ontdekken (Uit Vrij Nederland, 2 november 1942).
Ook de twee prachtige Piershilse klokken werden door de Duitse bezetter voor omsmelting gevorderd, in 1943. De grote klok werd geroofd op 23 juni 1943 en de kleine klok was al op 20 januari 1943 verdwenen. Gelukkig zijn de klokken niet opgegaan in materiaal voor een kanon maar bleven ze bewaard. De kleine klok dook na de oorlog op in de R.K.-kerk van Everdingen. Ook de grote klok vond haar weg terug naar Piershil. Door de firma Naaborg uit Delft weer deze weer op haar oude plaats gehangen en op vrijdagmorgen 22 februari 1946 klonk ook haar mooie geluid weer over het dorp.
Foto klokkenroof
Origineel bijschrift van deze foto uit oktober 1945: "Vele klokken die waren gevorderd om grondstoffen te leveren aan de Duitse oorlogsindustrie zijn onbeschadigd terug gevonden en zullen aan de rechtmatige eigenaars worden teruggegeven, zodat hun beierende stemmen weer spoedig over het Nederlandse landschap zullen weerklinken".
Pamflet Vrij Nederland -1942
Zoeken op deze website: 